İNSAN REALİTESİ VE EĞİTİMİN RETORİĞİ

Bir ihtiyaç olarak gördüğümüz gerçekliğin ürünü olan insan ve devamında yaşamın dinamiklerini oluşturan insan kaynaklarımız post modern bir hal içerisinde. Teknolojinin ve hazzın
uyuşturucu etkisi içerisinde eğitim sadece mutluluğa hitap ederken bireysel olarak adımlarımız olmalı. Örneğin; bir insan olarak insan kaynakları eğitiminden hayatımıza mesleki faydanın dışında neler katabiliriz bunun peşinde olmalıyız. Mesleki bilgilerin dışında benim hayatıma disiplin katıyor. Mesela erken kalkıyorum artık. Azim kazandım. Bilgi bana azim veriyorsa ben o bilgiyi daha hızlı eyleme dökerim ve kendi yaşam koçluğum konusunda kendime özgü adımlar atıyorum demektir.

Birey olarak ben kendime ait bilgi olsun isterim. Bu benim doğamda vardır insan olarak. Dışarıdan aldıklarım her ne kadar dış kaynaklı olsa da sonunda benim süzgecimden geçer ve has bir
düşünce tarzında dünyamda yerini alır. Çağdaş dünyanın insanı olarak ben her ne kadar kendi kendime sorun yaratsam da aslında bunların hepsini bir uzman desteğiyle en az zararla atlatabilirim. Sorunun ve ya nitelik edinmenin derecesine göre koçluk eğitimi ve ya yaşam koçluğu eğitiminin gerekliliği modern dünyanın temel ihtiyaçları arasına girmektedir. Toplum olarak bu tarz eğitimleri teşvik etmeli ve bu eğitimlere katılmalıyız. Sonucunu zamanla göreceğiz.

Yaşam koçluk eğitiminde öğreneceğimiz şeylerden bir tanesi de, yaşam koçluğunun temel kuralı ; farklılıklara saygı duymak. Buraya çok dikkat edin. Gündelik hayatta ilişkilerimizin ne boyutlara
vardığını bu saygıyla daha iyi test edebiliriz. Aslında hepimiz potansiyel bir yaşam koçuyuz. Eksiğimiz ifade edebilmek ve daha çok işin psikolojik boyutunu bilmemek. Yani her şey tek başına bir işe yaramıyor. Eğitim insanı mutlu eder. Hayatınıza o eğitimi pratik yolla yerleştirmelisiniz. Eğitim aldığımız şeyler bizim alışkanlığımız olduğunda potansiyelimizi daha iyi kullanabileceğiz…

Murat KAYA